Overspannen

José Persoonlijk Leave a Comment

Tijd voor een personal note. Wie mijn blog volgt, heeft vast gemerkt dat ik lang geen nieuw bericht heb geplaatst. Een bewuste keuze, want het was nodig om de focus op mezelf te leggen. Bloggen paste daar voor mij niet bij. Foto’s posten op Insta stond me soms ook even tegen, dus heb ik alleen gepost wanneer ik daar zin in had. Eerlijk gezegd best een bevrijding. :-)

Waarom precies deze blogpauze? Ik was overpannen. En voordat ik verderga met bloggen over interieur of anders leuks, nu eerst een persoonlijk blog over de afgelopen periode. Omdat ik het gek vond om ‘zomaar’ verder te bloggen én omdat weet dat ik niet de enige ben. Misschien kan ik iemand op weg helpen met mijn verhaal. Zou mooi zijn toch?

Kop d’r veur

Als nuchtere Groningse is de mentaliteit om door te zetten mij niet vreemd. Schouders eronder of in het Gronings ‘kop d’r veur!’. Ondanks dat ik dit best een mooie eigenschap vind, heb ik ontdekt dat het lang niet altijd goed is om hiernaar te leven. Je eigen gevoel volgen is veel belangrijker. Ik vond dat best lastig en ben daardoor onbewust veel te lang aan m’n gevoel voorbij gegaan. En dan met name op werkgebied. Ik koos voor wat praktisch was en voor zekerheid, ook al haalde ik er te weinig voldoening meer uit. Lekker risicomijdend gedrag. Op een gegeven moment maakte mijn lijf duidelijk dat dat niet de manier was. Slapeloze nachten, paniekaanvallen, migraines en andere lichamelijke klachten staken de kop op.

En toen zat ik thuis

Ik zocht een coach die me kon helpen om met mezelf aan de slag te gaan. Tijdens een intensieve coachingsdag kwam het allemaal behoorlijk binnen. Heftig! Ik zag nu in dat ik niet op deze manier door kon gaan. Weer terug op het werk ging het ook echt niet meer, dus melde ik me in overleg met mijn leidinggevende ziek. Een enorm grote stap vond ik dat, maar ik zag ook geen andere weg. Mijn hoofd zat te vol en ik had totaal geen energie meer. De bedrijfsarts constateerde later dat ik overspannen was.

En toen zat ik thuis. Heel bizar als dat je overkomt. Gelukkig zat het privé allemaal goed en voelde ik me thuis heel fijn. Een goede basis om aan mezelf te werken. Allereerst wilde ik al die spanning uit mijn lijf en niet meer zo in mijn hoofd zitten. Tijd voor rust! Makkelijker gezegd, dan gedaan. Met al die onrust in mijn lijf lukte het me niet om te ontspannen. Ondanks dat ik weinig energie had, vond ik het lastig om stil te zitten en voelde me schuldig om eropuit te gaan. Had het gevoel dat ik spijbelde… Onzin natuurlijk, maar toch. Daarbij schaamde ik me ook nog wel een beetje. Wat nou als ik een bekende tegenkwam die vroeg hoe het met me ging? Lastig. Dus besloot ik om iets te doen wat ik thuis kon doen. Opruimen. Letterlijk en figuurlijk.

Orde en rust in je leven

Een boek over opruimen dat al een jaar in de kast had lag kwam tevoorschijn (Opgeruimd van Marie Kondo). De subtitel ‘De manier om orde en rust in je leven te brengen’ sprak me aan. Bovendien was het een laagdrempelig boek om met zo’n ‘vol’ hoofd te lezen. Met de methode van Marie Kondo houd je alleen de spullen waar je blij van wordt en doe je al het andere weg. Het idee hierachter is niet alleen een opgeruimd huis, maar ook verandering in je manier van denken, leefgewoonten, het nemen van besluiten.
Het heeft raakvlakken met minimalisme waarbij je het overtollige uit je leven verwijderd. Daardoor richt je je op de essentie, dat wat je echt belangrijk vindt en creëer je meer geluk en vrijheid in je leven. Dat geldt niet alleen voor spullen, maar ook voor verplichtingen en alle afleidingen (prikkels!) die per dag naar je toe worden gezonden. Meer over minimalisme vind je ook in het boek Verlangen naar minder van Jelle Derckx.

Het opruimen an sich heeft me veel gebracht. Ik vond het fijn om lekker nuttig bezig te zijn en eens goed te kijken welke spullen ik echt wilde houden en welke niet. Ik heb alles door mijn handen laten gaan. De ruimte die vervolgens in huis ontstond gaf me veel rust en energie. Een goed begin van mijn herstel. (In een later blog meer over opruimen.)

Opdracht: leuke dingen doen. Makkelijk! Of toch niet?

Maar met opruimen alleen was ik er natuurlijk niet. Omdat er nog veel spanning in mijn lijf zat had ik vanuit het werk de opdracht gekregen om leuke dingen te gaan doen. Makkelijk zou je denken. Nou… niet dus! Alleen eropuit gaan om iets leuks te doen vond ik nog best lastig. Dus zocht ik het vaker in dingen zoals wandelen, tekenen, puzzelen, het bekijken van docu’s en boeken/blogs/vlogs over persoonlijke ontwikkeling. Of met Finn een lekker stuk fietsen of heerlijk lang naar de kinderboerderij. Heel fijn om wat extra tijd met mijn twee liefdes te kunnen doorbrengen. Zo laadde ik beetje bij beetje weer op.

Vier maanden na mijn ziekmelding startte een intensiever coachingstraject. Hier was ik ook echt aan toe. Ik kreeg van mijn werkgever de vrijheid om dit bij de coach te volgen waar ik ook mijn eerste sessie had gevolgd. Ik kan het iedereen aanraden om eens een op een met een coach naar jezelf te kijken. Veel dingen weet je wel van jezelf, maar dringen pas echt door wanneer een ‘buitenstaander’ je daar op wijst. Een erg leerzaam traject waarbij ik me stap voor stap beter en weer meer mezelf begon te voelen. Ook merkte ik dat ik steeds meer energie kreeg en dat de inspiratie om lekker wat te veranderen in het interieur weer terugkwam. Zo heb ik Finn z’n kamer een update gegeven van baby- naar peuterkamer. Heerlijk om weer te doen! Een goed teken!

Let it go

“You don’t always need a plan. Sometimes you just need to breath, trust, let go and see what happens.” Een kaartje dat ik al lang in huis had, maar die nu zo op deze periode van mijn leven slaat. Ondanks dat het geen makkelijke periode was, had ik deze niet willen missen. Het gevoel van schaamte maakte al snel plaats voor kracht. Ik kan nu echt zeggen dat het weer lekker met me gaat. Ik heb er enorm veel van geleerd. Mede dankzij fijne coaching, lieve familie en vrienden en niet te vergeten Tim!

En nu? Meer luisteren naar mijn gevoel. Zeker niet altijd makkelijk! Ik zie deze periode daarom als een persoonlijke ontdekkingsreis. Waar word ik nou echt blij van? En op welke manier en waar kan ik mijn talenten inzetten zodat ze goed tot hun recht komen? Want dat is wat mij betreft noodzakelijk om optimaal creatief, productief en vooral ook gelukkig te kunnen zijn! Dat laatste is zo belangrijk, je leeft tenslotte nu!
De eerste stap was het opzeggen van mijn baan en daarmee kiezen voor een nieuw begin. Een sprong in het diepe zonder concreet plan. Best spannend voor iemand die graag in control is en niet van onzekerheid houdt. Toch heb ik het gedaan. En het leuke is, ondanks de onzekerheid voelt deze keuze supergoed!

Ik kijk ernaar uit om weer aan de slag te gaan op een inspirerende plek waar ik met mijn talenten goed pas. En ik heb er alle vertrouwen in dat die plek vroeg of laat op mijn pad komt. Ik heb zin in deze nieuwe periode! We’ll see what happens!

♡ José

▲▲▲
Dit blog is een kort verslag van hoe ik de afgelopen periode heb ervaren en wat mij onder andere heeft geholpen. Hierbij kies ik er bewust voor om niet teveel op de details in te gaan. Een dergelijke situatie en daarmee ook het hersteltraject is bij iedereen weer zo anders!
Zit je in een soortgelijke (of andere) situatie, dan kan ik je echt aanraden om hulp te zoeken. Praat erover. Daarmee kom je zoveel verder! Zie het als een kans om de focus op jezelf te leggen en (samen) te bekijken welke stappen jij kunt/gaat zetten om de situatie waar je nu in zit te veranderen. Je zult merken dat je er alleen maar sterker uitkomt! Succes!
En wil je me iets vragen hierover? Stel ze gerust!

Share this Post

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *